یا صاحب الزمان آقا دلم چون کویر تشنه، به دنبالِ قطره‌ای

یا صاحب الزمان آقا دلم چون کویر تشنه، به دنبالِ قطره‌ای از بارانِ حضورت می‌تپد. هر شب، چشمِ انتظارم به افقِ غیب دوخته است، به این امید که پرده‌ها کنار روند و صبحِ موعود بدمد. این دوری، نه فقط دوریِ مسافت، که غربتِ عمقِ جان است. قلبم چونان فانوسی خاموش در تاریکیِ غیبت، به امیدِ نسیمی از یاد تو روشن مانده است. بیا تا این دلِ تنگ، در وسعتِ دیدار، آرام گیرد.

السلام عليك يا بقية الله في أرضه، السلام عليك حين تقوم، السلام عليك حين تقعد، السلام عليك حين تقرأ وتبين..