از زلزله و عشق خبر کس ندهد!! آن لحظه خبر شوی که ویران شدی

تا خنده‌ی تو می‌چکد از خوشه‌ی لب‌ها!!!!!!!!!!!!!!
بیچاره بمی‌ها و غم نرخ رطب‌ها!!


دنبال دو رج بافـــه از ابریشم مویت!!
تبریز شده قبر عجم ها و عرب‌ها
قاجاری چشمان تو را قاب گرفته است!!
قنداق تفنگ همـــه مشروطه طلب‌ها!!
از عکس تو و بغض همین قدر بگویم!!
دردا که چه شب‌ها … که چه شب‌ها که چه شب‌ها!!
قلیان چه کند گر نسپارد سر خود را
با سینــه‌ی پر آه به تابیدن تب‌ها؟
گفتم غزلی تا ننویسند محال است:
ذکر قد سرو از دهن نیم وجب‌ها