یا خیر الناصرین

یا خَیر النّاصرین

در دو روز ۱۸ و ۱۹ دی بیش از ۳۰۰۰ نفر ایرانی کشته شدند.

در ۴۰ روز جنگ رمضان بیش از ۳۰۰۰ نفر ایرانی کشته شدند.

اگر بنا بر ضربه زدن و به زانو در آوردن باشد، هر هوشی اعم از طبیعی و مصنوعی، اولی را بر دومی ترجیح می‌دهد.

جنگ داخلی با هزینه و توان خودمان، زخم‌های دردناک و شکاف‌های عمیق ایجاد می‌کند.

حمله خارجی با هزینه‌های غیرقابل محاسبه بین‌المللی، مردم را متحد و یکرنگ می‌کند و روح حماسه را در شهرها می‌دمد.

دشمن فهمیده؛ اولی سراسر سود است و دومی سراسر هزینه و ضرر.

در خیابان، نگاه سنگین چشم‌های کینه‌توزی که منتظر فرصتی برای ساختن ۱۸ دی جدید هستند را حس می‌کنم. دست‌های خونینی که منتظر فرمان آتش کودک‌کشان اسرائیلی و وطن‌فروش‌های لس‌آنجلسی هستند، تا از عقده‌ی نیم قرن استقلال ایران، تلّی از خاکستر و دریایی از خون بسازند.

شرایط شکننده اقتصادی و اجتماعی بستر مناسبی برای گل‌آلود شدن آب و ماهی‌گیری صیادان فتنه‌گر و شکارچیان وطن‌فروش است.

آنچه همه توطئه‌ها را فریز کرده و بر دست و پای خائنان زنجیر زده، اراده و بصیرت و صبر و صبر و صبر مردم است. شکی نیست اگر یک شب مردم خیابان‌ها را خالی کنند، فردایش تهران و پس‌فردایش شهرستان‌های ایران در آتش فتنه و جنگ داخلی خواهد سوخت، و باز راهی برای تهدید جان رهبر و کودکان بی‌گناه باز خواهد شد و چرخه نابودی ایران بزرگ یک دور دیگر به هدفش نزدیک می‌شود.

دلسوزان واقعی ایران عزیز و بزرگ را حالا می‌شود راحت‌تر شناخت...

۱۴۰۵.۲.۱۲


🇮🇷 جنگی که می‌بریم | مجتبی خاکسار
https://ble.ir/jangi_ke_mibarim