مرا در خویش پیدا کن

مرا در خویش پیدا کن

مرا در خویش پیدا کن

تو را از وهم می‌گیرم تو را از آینه از باد
اگر این لحظه بگذارد اگر از شب شوم آزاد

مرا گم کرده در خود این سکوت و بی‌پناهی‌ها
به راهی می‌رود هر شب به سمت بی‌نشانی‌ها

اگر این جاده برگردد اگر این بغض ویران شد
مرا با خویش می‌بردی به جایی که زمستان شد

به آهی گر گره خوردم به اشکی گر شدم خاموش
تو باران باش و من خاکم ببار از چشم‌های نوش

بیا این بغض را بشکن مرا از سایه بیرون کن
خودت را لحظه‌ای از نو در آغوشم تصور کن

اگر دستم رها کردی بدان بعد از تو می‌میرم
که بی تو من نمی‌خواهم نه این دنیا نه تقدیرم

اگر از چشم تو خواندم غمی را کهنه و خاموش
ببار از واژه‌ها امشب که از دردت شوم مدهوش

شبم را ماه می‌خواند سحر در خواب می‌میرد
تو از این وهم برگردی دلم در تو نمی‌گیرد

اگر این زخم تسکین شد اگر این درد درمان یافت
مرا در خویش پیدا کن اگر این بغض پایان یافت

#محمدخوشبین
دیدگاه ها (۰)

یک صوتِ مُبهمم که الفبا نمی‌شومیک واژه ی عجیب که معنا نمی‌شو...

بی مِهرِ رُخَت روزِ مرا نور نماندستوز عمر، مرا جز شبِ دیجور ...

ای سروِ ناز، بر سرِ پیمانِ ما بمانای ماهِ شب، به خلوتِ چشمان...

جاده بی راهه

زیبا تر از خیال تو پیدا نمی شودحتی غزل بدون تو زیبا نمی شودش...

عاشقانه با مادر فاطمه زهرا

رفته از کف بعد پیغمبر توانم یا علی خسته ام این روز ها، آرام ...

مشب از پيش منِ شيفته دل، دور مرونور چشم منی، ای چشم مرا نور،...

.مرا امشب تماشا كن، نگاه ناب می‌خواهمچو مردابى كه تنهایم، تب...

در تمام طول این سفر اگرطول و عرض صفر راطی نکرده امدر عبور از...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط