بچه هایی که در جنگ روایت ها مغلوب شده اند...

✍ درد بزرگ اینجاست که صهیونیستها فیلم چند جوان ایرانی را دست به دست میکنند که از حمله به وطن خودشان ابراز خوشحالی میکنند؛ و بعد همین چند تصویر را چنان قاب میگیرند که انگار "ملت ایران" همینها هستند..
اینجاست که آدم هم دلش میسوزد

اما بیایید کمی عمیق تر نگاه کنیم.
مسئله نه نطفه‌ حرام‌ست، نه نان حرام‌ست، نه ذات فاسد.

حقیقت تلخ‌ست.
این جوانها در یک جنگ تمام عیار روایت شکست خورده اند.

سالها بمباران رسانه ای.
سالها القا این گزاره که وطن یعنی عقب ماندگی و جهان سومی، سالها تکرار این که پیشرفت فقط زیر سایه غرب معنا دارد.
سالها تمسخر مقاومت و تقدیس وابستگی.
سالها تحقیر تاریخ و هویت و استقلال

وقتی ذهن یک نسل اینگونه مهندسی شود، نتیجه اش از خودبیگانگی‌ست.
نه اینکه ذاتش خراب باشد؛ ذهنش را تسخیر کرده اند و پیوندش را بریده اند.

کسی که از حمله به وطنش خوشحال میشود، قبل از هرچیز دچار بحران هویت‌ست.
این یعنی او در زمین دشمن بازی میکند، حتی اگر خودش نفهمد.

دشمن فقط حمله نظامی نمیکند؛ حمله هویتی میکند.
و بعد، از چند جوان سردرگم، یک ملت خیالی میسازد.

خوشبختانه اینها اقلیت اند.
اقلیتی که صدایشان بزرگنمایی میشود چون برای دشمن سرمایه تبلیغاتی اند.
اکثریت مردم ایران وقتی پای خاک و خون و اعتقادشان وسط بیاید، حسابشان جداست.