آسفالت ترکیبی مهندسی از قیر سنگدانه و مواد افزودنی است ک

آسفالت ترکیبی مهندسی از قیر، سنگدانه و مواد افزودنی است که با نسبت‌های دقیق برای ایجاد سطحی مقاوم، انعطاف پذیر و بادوام در جاده‌ها و باندهای فرودگاه به کار می‌رود. آشنایی با ترکیبات آسفالت نقش مهمی در افزایش عمر مفید و کیفیت زیر ساخت‌های عمرانی دارد.

آسفالت طبیعی از دوران باستان در بین‌النهرین، فنیقیه، مصر، بابل، یونان، کارتاژ و روم شناخته شده و برای ضد آب کردن حمام‌های معابد، مخازن آب، قنات‌ها، تونل‌ها و خندق‌ها، به عنوان ملات بنایی، برای چوب پنبه کردن ظروف و جاده‌های سطحی استفاده می‌شده است.

خیابان موکب پادشاه بابل ، نبوپولاسار، حدود 625 سال قبل از میلاد، که از کاخ او از طریق دیوار شهر به سمت شمال منتهی می‌شد، از آجر پخته و آسفالت ساخته شده بود.

از سال 1824 در فرانسه، از سنگفرش‌های پوشیده شده با آسفالت طبیعی و متصل به آن، به عنوان وسیله‌ای برای ساخت جاده‌ها استفاده می‌شد، همانطور که از سنگفرش‌ها یا بلوک‌های آسفالت قالب‌گیری شده، که از آسفالت سنگ طبیعی کوبیده شده تشکیل شده بودند، استفاده می‌شد.



#صنعت #آسفالت #مهندسی_مواد #مهندسی_عمران #تمدن_باستان #فناوری #تکنولوژی #راه_سازی #علمی #دانستنیها