﷽

﷽
بزار اعتراف کنم...
میدونستم منو میبینی، ولی چشمامو رو تو بستم و انجامش دادم!
میدونستم داری میشنوی، ولی با این حال اون حرف اشتباه رو زدم!
اما من برگشتم...
خسته از تمام کرده ها و گفته ها و شنیده های اشتباه؛
دلم مثل یه گنجشک بارون زده که هیچ پناهی جز در خونه تو نداره برگشته
تو همون خدایی هستی که تو جوشن کبیر میگیم: « ای آنکه نافرمانى شد و آمرزید»
من به خودم بد کردم، اما تو چشاتو رومن نبند؛
که امرزش تو تابش نور افتابه به پال و پر خیس بارون خورده من؛
دیگه توان پرواز ندارم
خدای من، بال و پرم میشی؟
یَا مَنْ عُصِیَ فَغَفَرَ...



........