نقد سریال اوشین

سال‌های دور از خانه، اوشین، ساخته هاشیدا سوگاکو سریالی که از فیلم‌نامه‌ای قدرت گرفته از شرایط اجتماعی یک خانواده که به واسطه‌ی بحران اقتصادی، فشارهای فرهنگی را به‌جان می‌خرد ولی همچنان آداب و رسومِ ژاپنی و شرقی خود را حفظ می‌کند، بهره می‌برد؛ در حال بازپخش از شبکه تماشا است. قبل از آنکه بخواهیم به موضوعات مطرح شده در داستان اشاره داشته باشم و سانسور مثبت آن که به تطبیق فرهنگی کمک کرده ستایش کنم باید به این نکته اشاره کنم که سینمای شرق به واسطه روایتِ داستان‌های بلند از سرنوشت غم‌انگیزِ شخصیت‌ها در زمان‌ها و مکان‌های گوناگون توانسته ابعادِ جدیدی به ژانر و نوعِ نگاه به داستان در فیلم‌نامه اضافه کند که جنبه‌های فرهنگی و تاثیرات اجتماعی بالایی دارد. مهم‌ترین ویژگی شخصیتِ اوشین در «سال‌های دور از خانه» مقاومت در مواجهه با سختی‌ها به واسطه امید به آینده و زنده‌ نگاه داشتن فرهنگ جغرافیای خود است. شخصیتی که در بُعدِ زمان صعود و نزول سینوسی‌واری دارد و به ایجازهای متنی در داستان کمک فراوانی می‌کند. قصه‌های شرقی که نمونه امروزی و کره‌ای آن «جواهری در قصر» لی بیونگ هون است، پُر از دستاوردهای فرهنگیِ زنانه برای تثبیت جایگاه در اجتماعی مردسالار است. قصه‌هایی که نه فیمینیستِ تظاهر کننده به حقوق برابر انسان‌ها را شعار می‌دهند و نه سعی دارد فرهنگِ غرب زده را وارد اجتماعی دارای اصالت و ذات کنند و...
برای مطالعه کامل متن از لینک زیر استفاده کنید.
https://longtake.ir/?p=24310