در شرایطی که درد یتیمی هنوز جگرمان را میسوزاند، حرام زادگ

در شرایطی که درد یتیمی هنوز جگرمان را میسوزاند، حرام زادگان غربی در حال پاره کردن امان نامه بی اساسی هستند که امضای سران کشور اسلامی ایران پایش بود، امضایی از جنس خون .
خون دل مردم
خون رهبر شهید
خون زهرای چهارده ماهه .
و در حالی که جنگ تحمیلی چهارم به فضل خدا در حال آغاز است، بایکوت خبری و سکوتِ همان سران کشور گوش جهان اسلام را کر میکند .
انگار تا وقتی رهبرِ داغدارمان زبانم لال به خانواده شهیدش نپیوندد از خوابِ سنگین غفلت بر نمی خیزند .
انگار تا وقتی صدای موشک به گوششان نرسد باور نمیکنند جنگ شده و جنوب لبنان نه! جنوب کشور خودمان در حال پرداخت غرامت جنگ است..
و تاریخ بنویسد آینده سازان ایران در حالی به ساخت اینده شان مشغول بودند که صدای پدافند و اصابت موشک معلوم نبود کدامشان را یتیم کرده .
منتظرند میناب تکرار شود تا کمی قلقلک بخورند که این دانش آموزان هم بخشی از ملت «بودند» .
اقای شهیدمان روی ما حساب کرده بود که ایران را سرافراز ِ مرکز حکومت اسلامی بودن کنیم، اما از ایران..
خب..
فقط تهران مانده:)
اگر در بحبوحه ی جنگ نا برابر دانش اموزان و مسئولین بی مسئولیت، شهیدِ بی کفایتی آنان شدیم، اقای من بر ما ببخش که توان مقابله نداشتیم..
«زیرا بردن سلاح سر جلسه ی امتحان تقلب بود»..


#واگویه