یک نفر پیش فلک ریش گرو بگذارد

یک نفر پیش فلک ریش گرو بگذارد !
بلکه دست از سر آزردن ما بردارد..
.
چه خطایی مگر از جانب ما سر زده که
دائما درد و بلا بر سر ما میبارد؟
.
جای ما کوه اگر بود فرو می‌پاشید !
آه.. درباره‌ی ما درد چه می‌پندارد؟
.
شده یک دلخوشی ساده بخواهیم و فلک..
داغ یک خنده به روی لب‌مان نگذارد؟
.
بس که رنجیده شد از خاطرش ایمانش رفت
آنکه می‌خواست خودش را به خدا بسپارد ؛