از عصر کاهگلی

از عصر کاهگلی
تا بوی اب و گل
از افتادن صدای نارنج
در دل ارام حوض
از دستی که صندوق چوبی می‌برد
تا ایوان شلوغ
و چشمانی که راه می‌افتاد
دنبال پیراهنی گلی
تا سیب‌اش را بریزد در آب
از آن سر خوشی
ناگهان ساعتی زنگدار
مرا ربود
عبوس و سخت
سرد و تلخ
تا در این بیداری بی رنگ
تنهــا رها بگذارد


#امیرعلی_قربانی

https://t.me/chekamehaibaran