جنایتی که خاله بازی شد! نقد برتا با زیرشلواری

تا حالا سریال جنایی دیدی که نقش اولش نه یه آدم، که یه اسلحه باشه؟
سلام به همه دوستان عزیز. با یه نقد داغ داغ درباره سریال «برتا: داستان یک اسلحه» اومدم. اگه عاشق ژانر جنایی هستید، حتما این سریال رو دیدین. اما سوال اینجاست: آیا برتا تونسته انتظارات رو برآورده کنه یا فقط یه تکرار ساده از آثار قبلیه؟

خلاصه داستان
یه تپانچه برتا گم میشه و دست‌بهدست بین آدمای مختلف می‌چرخه. هر کی صاحبش میشه، یه رازی رو برملا می‌کنه و یه نفر رو میکشه. سرگرد یونس امجد (شهرام حقیقت‌دوست) باید قبل از اینکه این چرخه خونین ادامه پیدا کنه، اسلحه رو پیدا کنه.

نقاط قوت
- ایده مرکزی جسورانه؛ کمتر پیش اومده یه شیء شخصیت اصلی باشه
- بازی شهرام حقیقت‌دوست؛ با یه نگاه و سکوت کلی حرف می‌زنه
- مهدی حسینی‌نیا با گریم متفاوت و شخصیت خاکستری
- فضاسازی و موسیقی بامداد افشار کاملاً در خدمت سریاله

نقاط ضعف
- کندی ریتم در نیمه اول؛ گره‌افکنی بی‌رویه تا حدی که مخاطب خسته میشه
- منطق رفتاری عجیب بعضی شخصیت‌ها مثل دانیال که به یه زن غریبه اعتماد می‌کنه
- ابهام بیش از حد نقش کتی تا آخر سریال
- سوال بی‌جواب: ربط مرگ‌های اول با واکسیناسیون به بقیه داستان چی بود؟
- سوتی‌های تدوینی مثل فلاش‌بک‌های بی‌مورد

لایه‌های پنهان
اسلحه می‌تونه نماد قدرت باشه که دست‌بهدست می‌چرخه. مجسمه قرمز کنار قربانیا یادآور گناه تکرارشونده. خشونت به‌عنوان پدیده اجتماعی. اما همه اینها تو قسمت آخر نفی میشه وقتی می‌فهمیم فقط یه انتقام شخصی بوده!

نظرسنجی
به نظرتون این سریال تونست موفق باشه؟ تو کامنت برام بنویسید.
1 بله ( تا بترکه چشم حسود)
2 خیر (حیف نونی که تهیه کننده داده اینها خوردن با اون عروسک‌هاشون)
3 مگه فضولی (آره)
فراموش نکنید لایک و سابسکرایب یادتون نره. برای دوستاتون هم بفرستید ببینیم نظر چیه.

00:00 مقدمه
00:57داستان برتا
01:23تفنگ با شخصیت
05:31مگه جنگه
07:32رفتارهای عجیب
09:54ایراد فنی
12:09زیر متن الکی
14:28چی گفتیم