عاشقانه های شبنم

‍ پرسش از حال من خسته نکن، بدحالم
زیـر ِ آوار ِ بـدآوردن ِ خـود می نـالم
سیـب ِ رویـای لبـانم بـه نسیـمی افتاد
میـوه ای در بغـل ِ باغـچه ، امـا ڪالم
آدمڪ بـرفـی ِ تنهــای زمستـانم ، ڪه
منتظـر مـانده دلـم، عشـق ببـندد شـالم
فـڪر ِ پـرواز ، از آغـاز ، هـم آوازم بـود
آه و افسـوس، که من شاپرڪی بی بالم
قهـوه ی سرد ِ نگاهت ته ِفنجان میگفت
ڪه من از روز ِ ازل تا به ابد، بد فالم
تشت، از بام ِخیالم به زمین خورده ولی
من به‌این شیوه‌که رسوا شده‌ام، میبالم