هنوز دستهایشان بوسه‌گاه تگرک بود

هنوز دستهایشان بوسه‌گاه تگرک بود
وآسمان آرزوهایشان صورتی
نگاهشان بندهای گیلاسی بود
آویخته به توسن باد
از ترنم نگاهشان نفس می‌بارید
و رزمِ درخون نمی‌دانستند
کوله هاشان پربود ازسخاوت
ودستهاشان به هیچ ماشه ای آشنا نبود
وهیچ جنگی را نبلعیده بود نگاهشان

چشم بازکردند
ودرافق صبحگاه خورشید را دیدند
ایستاده با پیمانه‌ای اشک
قامت به قامت غروب
وآخرین نفس های صبح را
درریه های کوچک شان تخلیه کردند

تا درانتهای یک روز بی تکرار
بغلتند درخون
برقصند در آتش
ودود تا شامهٔ نگاه مادرانشان بالا بیاید
وپدرانشان در زوزه سوت موشک
خونابه بگریند
تا زمین ازقساوت پلیدِ قومی کودک کش
سرخ بیاندیشد
خاکستری ببیند
ودرنگ کند
در خاموشی بالهایی
که جز برای پرواز آغوش نگشودند
وجز برای تبسم لبی تر نکردند
آنان که مزرعه حاصلخیز آموختن بودند
و شرابی چشمانشان روشنایی نور بود
وتکثیر مهربانی آفتاب
درتجلی هم پیمانی سرود جاودانگی
جهان ازاینهمه ننگ
به خود فرو ریخت
دقایق مرگ نوشیدند
سکوت  فغان شد
ودرجاری احساس
هنوز
  فریاد مرگ بلند است...
مرگ بر اسرائیل
مرگ بر آمریکا

#علیرضا_ناظمی

🕊🖤
#جیرجیرک_کوچولو
#ادیت #تکست #کلیپ #قشنگیجات #رنگارنگ #رنگی #ادیت #ویسگون
#بین_خودمون_بمونه
#بین_خودمون_باشه
#مرگ_بر_امریکا
#مرگ_بر_اسراییل#مدرسه_طیبه_شجره
#لبیک یا خامنه ای#میناب