نقدی بر تئاتر دخمه

نقدی بر تئاتر دخمه

دخمه به کارگردانیِ مصطفی فرهادی اثری است در موضوع، توجیح ناپذیر و در مفهوم مالیخولیایی. قبل از پرداختن به نقدِ آکادمیک و سلیقه‌ام بر این نمایش باید این توضیح رو بدم که، من تئاتر نمی‌بینم که بعد، از آن بد یا خوب بگویم، تئاتر را برای هنر و سوژه گرفتن‌های شخصیِ خودم می‌بینم و اگر هم راجع به آن می‌نویسم بخاطر آن نیست که بگویم من از تو بیشتر بلدم یا بهتر فهمیدم، همانطوری که قبلاً هم گفتم منتقد بخشی از عواملِ گروهِ سازنده است و نوشتنِ او نباید باعث جوگیر شدن دیگران شود. «دخمه» مدیونِ بازیِ خوبِ محمد میرزایی است، بازیگری که همه‌ی بارِ ارزشی داستان و درامِ قصّه روی او است و باید ایستاده او را تشویق کرد. فاطمه بازآیی به همان‌ اندازه که طراحِ پوستر و تولیدکننده‌ی محتوای خوبی است، بازیگر بدی است. نه میمیکِ درستی گرفته، نه بر احساساتش کنترل دارد و نه دیالوگ را درست بیان می‌کند. این ربطی به شبِ اوّل و اجرای اوّل بودن ندارد. بازیگر در یک آن نشان می‌دهد چقدر توانمند است. میزان‌سنِ دوطبقه‌ای نمایش من را متحیر کرد. من شاهد جلوه‌ای میدانی بودم که در آن اگر چه شخصیت نمی‌سازد و چاووش و وطن یک سانتیمانتالیسمِ مالیخولیایی دارند، مکانی ساخته که در ابعادِ مهندسی یک دستاورد فنی است و...
برای مطالعه‌ی متن کامل از لینک زیر استفاده کنید.
https://longtake.ir/?p=24604
برای مشاهده‌ی ویدئوی مرتبط از لینک زیر استفاده کنید.
https://aparat.com/v/qcln5gv
دیدگاه ها (۰)

نقد تئاتر «ابن شمر» به بهانه‌ی اجرا در اصفهان

خودشو بدبخت کرد 🦦.هوتن شکیبا (زادهٔ ۲۴ خرداد ۱۳۶۳) بازیگر و ...

نقدی بر نمایش سندروم پای بیقرار

نقد نمایش گوش کن

نقدی بر تئاتر لوکوموتیو

نقد بر نمایش «به پیانیست شلیک کن»

درباره‌ی حضور نسل Z بر صحنه‌ی تئاتر اصفهان

نقدی بر تئاتر اصفهان

نقدی بر نمایش «پپرونی برای دیکتاتور» به بهانه‌ی پخش در شبکه‌ی نمایش خانگی

بابک لطیفی

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط