دایی ۳۷ ساله اسطوره

*دایی ۳۷ ساله‌ی اسطوره و خلیل زاده، حاج‌صفی و رضائیان پیرمرد!*

اغلب کسانی که امروز می‌گویند «شجاع #خلیل‌زاده، احسان #حاج‌صفی و #رامین_رضائیان پیرند و چرا به تیم ملی فوتبال ایران دعوت شده‌اند؟!»، دار و دسته‌ای‌اند که قهرمانشان همان #علی_دایی است که چهار سال، کلّ ایران، از برنامه‌ی ۹۰ و عادل فردوسی‌پور آن دوره، طی سال‌های سال ۸۰ تا ۸۵، تا تماشاگران داخل ورزشگاه‌ها و مردم پای تلویزیون‌ها، یک‌صدا، مهم‌ترین مطالبه‌شان، این بود که «علی دایی باید بالأخره تیم ملی را با یک خداحافظی خوشحال کند».
علی دایی، هم‌زمان که بازیکن تیم ملی بود و سپس سرمربّی آن، برند پوشاک دایی را به کمک برادرش محمّد دایی مستفیض می‌کرد؛
نهایتا دایی در ۳۷ سالگی، در سال ۱۳۸۵، گروگان‌گیری تیم ملی ایران برای ثبت رکورد بازی‌ها و گل‌های بیشتر را به پایان رساند.

دایی امروز -که محبوب برخی است- با فاصله، منفورترین ورزشکار نیمه‌ی اوّل دهه‌ی هشتاد بود؛
بسیاری او را نماد دورویی و سوء استفاده‌گری می‌دانستند و فاصله‌ی حرف تا عملش، ده‌ها بار سوژه‌ی نود و دیگر رسانه‌های ورزشی شد که یکی از مضحک‌ترین‌های آن، ایّامی بود که دایی مکرّراً می‌گفت «هر کس لابی‌اش قوی‌تر باشد، سرمربّی تیم ملی می‌شود» و وقتی خودش سرمربّی تیم ملّی فوتبال ایران شد گفت که «من با اون بالایی (خدا) لابی کردم».

#مدیریت_ورزشی #شبکه_نفوذ