ذوالفقار امید (برنده ی هر بن بست)

مجموعه چهارم: اَحدیّتِ صلح و پایداری

۱. «عدالتِ الهی هرگز دیر نمی‌کند؛ او برای هر اشکی که پنهانی ریخته شد، لبخندی آشکار ذخیره کرده است.»
۲. «چو مولا علی (ع) تکیه‌گاه باشد، چاهِ تنهایی هم منبرِ سخن‌های جاودان می‌شود؛ از تنهایی نترسید.»
۳. «سخت‌ترین گره‌ها، با نرم‌ترین دعاها باز می‌شوند؛ دستِ هم را بگیرید تا خدا دست‌گیرتان شود.»
۴. «امروز اگر نان گران است، مهربانی رایگان است؛ سفره‌هایمان را با گذشت، وسعت دهیم.»
۵. «بزرگیِ ما در این نیست که هرگز نیفتیم، در این است که بعد از هر سقوط، "حیله‌یِ ناامیدی" را شکست دهیم.»
۶. «نور از میانِ زخم‌ها وارد می‌شود؛ این شکاف‌های زندگی، محلِ تابشِ خداست.»
۷. «کسی که برای نانِ حلال در میدانِ جنگِ اقتصادی می‌جنگد، مجاهدِ راهِ حق است.»
۸. «دنیا "حدّ" دارد و غم‌هایش نیز محدودند؛ اما وسعتِ روحِ تو بی‌حد و مرز است.»
۹. «ایمان یعنی در تاریکیِ مطلق، صدایِ پایِ صبح را باور داشته باشی.»
۱۰. «همسایه که گرسنه باشد، نمازِ هیچ‌کس در ترازِ قبولی نیست؛ مرهمِ هم باشیم.»
۱۱. «جنگ‌ها می‌آیند که ویران کنند، اما عشق می‌ماند تا دوباره از نو بسازد.»
۱۲. «به اندازه‌یِ صبری که می‌کنی، درهای گشایش به رویت باز خواهد شد؛ این وعده‌یِ صادق است.»
۱۳. «آرامش، نه غیبتِ طوفان، که حضورِ خدا در میانه‌یِ طوفان است.»
۱۴. «اگر بال‌هایت زخمی است، به یاد داشته باش که پرواز، هنرِ پرنده‌هایِ زخمیِ قهرمان است.»
۱۵. «قیمتِ هر انسان به اندازه‌یِ همتِ اوست؛ همت کنیم تا ناامیدی را در شهر دفن کنیم.»
۱۶. «فردا که بیاید، به غصه‌های امروزمان خواهیم خندید؛ چون ما "ماندن" را بلدیم.»
۱۷. «در مهندسیِ خلقت، هیچ رنجی بی‌حکمت و هیچ صبری بی‌اجر نیست.»
۱۸. «انسداد یعنی بستنِ چشم بر رویِ داشته‌ها؛ چشمانت را باز کن، هنوز "خدا" را داری.»
۱۹. «ما برای یکدیگر، همان چراغی هستیم که در شب‌های تاریک، راه را نشان می‌دهد.»
۲۰. «پایانِ شبِ سیه، سپید است؛ نه چون ضرب‌المثل است، چون خورشید مأمورِ طلوع است.»

✍️ به قلمِ محورِ نور: بهرام محمدی
واضع پارادایم «حَد» در معماری قدرت و حکمرانی تمدنی
این دستگاه مفهومی، دکترین‌ها و چارچوب‌های تراز،
تحت مالکیت فکری پدیدآورنده است

🜁 @BMLIMIT 🜁

🌐 wisgoon.com/bmlimit

#ذوالفقار_امید #حکمت_علوی #تراز_ایستادگی #بهرام_محمدی #انسداد_ناپذیر