گفتم: «بمان!»

گفتم: «بمان!»
و نماندی
رفتی، بالای بام آرزوهای من نشستی
و پایین نیامدی
گفتم نردبان ترانه تنها سه پله دارد
سکوت و صعود و سقوط!
تو صدای مرا نشنیدی
و من هی بالا رفتم،
هی افتادم
هی بالا رفتم،
هی افتادم
تو می دانستی
که من از تنهایی و تاریکی می ترسم
ولی نور نگاهت را
پس کشیدی
من در تاریکی دنبال دفترم گشتم
بی امید قلمی پیدا کردم
پر از حِرمان از تو نوشتم.....
نوشتم،
نوشتم
نوشتم......


این هم 👇
ܩ၄‌ࡐ߳ܝߺ̈ߺߺ❌️