ﮔﯿﺴﻮ ﺭﻫﺎ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻗﻞ ﻭ ﺯﻧﺠﯿﺮ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ

ﮔﯿﺴﻮ ﺭﻫﺎ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻗﻞ ﻭ ﺯﻧﺠﯿﺮ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ
ﭼﻮﻥ ﺳﯿﻞ ﺭﻭﯼ ﺷﺎﻧﻪ ﺳﺮﺍﺯﯾﺮ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ
ﺧﻮﺷﺒﺨﺖ ﺁﻧﮑﻪ ﻣﻮﯼ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺷﺎﻧﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ
ﺍﺻﻼ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻣﻮﯼ ﺗﻮ ﺭﺍ ... ﭘﯿﺮ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ؟
ﺧﻮﺭﺷﯿﺪ ﻣﻦ ! ﻧﭙﺮﺱ ﭼﺮﺍ ﮐﻮﭼﮏ ﺍﺳﺖ ﺩﻝ
ﺩﺭﯾﺎ ﮐﻪ ﺷﺪ ﺍﺳﯿﺮ ﺗﻮ ... ﺗﺒﺨﯿﺮ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ !
ﺩﺭﺩﺍ ﺑﻪ ﺣﺎﻝ ﻗﺎﻓﻠﻪ ﯼ ﻗﻠﺐ ﻣﻦ ﮐﻪ ﺑﺎﺯ
ﺩﺍﺭﺩ ﻧﮕﺎﺕ ، ﺗﯿﻐﻪ ﯼ ﺷﻤﺸﯿﺮ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ
ﺍﯼ ﮐﺎﺵ ﻣﺜﻞ ﺳﻔﺮﻩ ﯼ ﺣﺎﺗﻢ ﺷﻮﺩ ﻟﺒﺖ
ﺁﻥ ﻭﻗﺖ ﻋﺎﺷﻘﯽ ﭼﻮ ﻣﻨﻢ ﺳﯿﺮ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ؟
ﺍﺻﻼ ﻧﯿﺎﺯ ﻧﯿﺴﺖ ﭼﺸﯿﺪ ﺍﺯ ﺗﻮ ﺁﺩﻣﯽ
ﺑﺎ ﯾﮏ ﻧﮕﺎﻩ ِ ﺳﺎﺩﻩ ﻧﻤﮏ ﮔﯿﺮ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ
ﺗﺎ ﺯﻧﺪﻩ ﺍﻡ ﺑﯿﺎ ! ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺳﺮﺯﻣﯿﻦ ِ ﭘﯿﺮ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻭﻓﺎﺕ ، ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﺗﻘﺪﯾﺮ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ
ﻣﻦ ﻣﺎﺕ ِ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯼ ﺗﻮ ﺑﻮﺩﻡ ﺍﺯ ﺍﺑﺘﺪﺍ
ﻋﺎﺷﻖ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺯﻭﺩ ﺯﻣﯿﻦ ﮔﯿﺮ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ........