عدالت اجتماعی

ابعاد عدالت اجتماعی در اسلام

برابری در تعیین سرنوشت و تحقّق مسئولیّت خلافت عمومی انسان در زمین؛
برابری در ادارۀ جامعه، نظارت بر حکومت و آزادی سیاسی؛
برابری در مقابل قانون، مقرّرات عمومی و امتیازات اجتماعی؛
عدالت توزیعی در بُعد ثروت و خیرات اقتصادی جامعه؛
عدالت توزیعی در بُعد قدرت و خیرات سیاسی جامعه؛
برابری در معیشت و سطح زندگانی؛
اعتدال در سلوک و معاشرت اجتماعی؛
برابری در آموزش و پرورش؛
برابری در قضاوت و دادرسی؛
توازن اجتماعی و تأمین عمومی و تکامل همیاری اجتماعی.[۶]

سید قطب نیز پایه‌های عدالت اجتماعی را بر سه محور آزادی همه جانبه وجدان، مساوات کامل انسانیت و تکامل همکاری محکم اجتماعی بنا کرده است.[۷]


ارکان عدالت اجتماعی

دو رکن اساسی عدالت اجتماعی عبارتند از:

الف: تکافل عمومی: که به معنای کفیل یکدیگر شدن و در برابر یکدیگر مسئول و متعهّد بودن و همینطور گذشتن از منافع صرف فردی و اندیشیدن به مصالح همگانی است؛

ب: توازن اجتماعی: که بیانگر ایجاد برابری و تعادل در تمام ابعاد زندگانی اجتماعی برای تمام افراد و اقشار جامعه است، یعنی قدرت، ثروت، امکانات و زمینه‌های بکارگیری و تولید و توزیع و مصرف آنها در جامعه به گونه‌ای باشد که تمامی افراد بتوانند از مزایا و امکانات موجود به صورتی متعادل، متوازن و متناسب با مقتضیات و شرایط و نیازها برخوردار شوند.[۸]