دلم برای دخترانه های وجودم تنگ شده

دلم برای دخترانه های وجودم تنگ شده
برای شیطنت های بی وقفه،بی خیالی هر روزه
نازو کرشمه ی من و آیینه، خنده های بلندو بی دلیل
برای آن احساسات مهار نشدنی...حالا اما.. دخترک حساس و نازک نارنجی درونم
چه بی هوا این همه بزرگ شده...چه قدی کشیده طاقتم... ضرب آهنگ قلبم چه آرام و منطقی میزند...چه شیشه ای بودم روزی،حالا اما به سخت شدن هم رضا نمیدهم،به سنگ شدن می اندیشم اینگونھ اطمینانش بیشتر است!!!جای بستنی یخی ھای دوران کودکی ام را
قھوه ھای تلخ و پرسکوت امروز گرفته است
این روزھا لحن حرف ھایم انقدر جدی شدھ کھ خودم ھم از خودم حساب میبرم...در اوج شادی ھم قھقھ سر نمیدھم و بھ لبخندی اکتفا میکنم...چه پیشوند عجیبی است کلمه ی خانم
ھمین که پیش اسمت می نشیند تمام سرخوشی و بی خیالیت را از تو میگیرد
و به جایش وزنه ی وقار و متانت را روی شانه ات میگذارد نه اینکه این ھا بد باشد,نه فقط خدا کند وزنشان انقدر سنگین نشود که دخترک حساس و شیرین درونم زیر سنگی بمیرد...