نجاست سگ از ديدگاه علمي و ديني بررسي  نجاست سگ از ديدگاه

نجاست سگ از ديدگاه علمي و ديني بررسي  نجاست سگ از ديدگاه علمي و ديني  بر اساس آخرين مطالعات علمي انجام شده در دانشکده دامپرشکي دانشگاه آزاد اسلامي واحد شهر کرد که با همکاري نماينده ولي فقيه و امام جمعه اين شهر انجام و منجر به انتشار يک رساله علمي در اين دانشگاه گرديد مشخص شد که تنها ديني که به نجاست سگ باور دارد ، دين يهود است! اين رساله تحقيقي در دو بخش تدوين شده است ، در بخش اول که نجاست سگ با فرض انتقال بيماري مورد بررسي قرار گرفته است ، با مقايسه ميزان بيماريهاي مشترک انسان و دامهاي اهلي مختلف و با توجه به آن که ميزان بيماريهاي مشترک انسان با سگ بسيار کمتر از بيماريهاي مشترک با حيواناتي مانند گاو و گوسفند است نتيجه گرفته شده است که عامل نجس شمرده شدن سگ نمي تواند بيماري باشد. در بخش دوم رساله که به برسي تاريخي و ديني موضوع نجاست سگ پرداخته شده است ، اديان مختلف مورد بررسي قرار گرفته و اين موضوع که تنها دين يهود معتقد به نجاست سگ است به اثبات رسيده است. توجه ويژه اين پايان نامه به مطالب موجود در دين اسلام با برسي کتب معتبر اسلامي و در رأس آنها قرآن آغاز گرديده است. در قرآن تنها در سه آيه نام سگ آمده است. 1.    در سوره کهف که از سگ سه بار به عنوان همراهان ياوران خداوند ياد شده است. 2.    در آيه اي که از سگ به عنوان مثالي براي تعريف رفتار بلعم باعورا استفاده شده است. 3.  در موضوع احکام شکار که عنوان مي نمايد که اگر سگ با دهانش طعمه شکار شده را آورد ، خوردن شکار مانعي ندارد مگر آنکه سگ از آن خورده باشد. با مرور بر تمامي روايات و احاديث اسلامي اعم از شيعه و سني تنها حديثي که در آن کلمه نجس و آن هم دوبار آمده در موضوعي است که اجازه مصرف نيم خورده حيوانات مورد سئوال شخصي از امام معصوم بوده است که در آن عنوان شده که نيم خورده سگ نجس است. از آنجايي که از نظر قرآن به دهان گرفتن شکار و آلوده شدن آن با بزاق باعث نجس شدن گوشت شکار نمي شود نتيجه گرفته مي شود که نجاست نيم خورده ارتباطي با بزاق يا ساير بخش هاي بدن حيوان ندارد و اين نجاست قابل اطلاق به سگ نيست همانگونه که مثلاً خون نجس است ولي بدن انسان که در تمام نقاط داراي خون است ، نجس نيست. ساير روايت هايي که در مورد سگ عنوان مي شود اعم از روايت هايي که در آن ترحم و مهرباني به اين حيوان توصيه شده و يا حتي برخي روايت هاي مشکوک که از سگ انتقاد شده است نيز هيچکدام اشاره اي به نجس بودن سگ ندارند. يکي از اين روايت هايي که برخي براي مذموم نشان دادن سگ از آن بهره گرفته و عنوان مي کنند اگر سگ در جايي باشد فرشتگان در اطراف آن حضور نمي يابند از روايت زير الهام گرفته شده است:  روزي جبرئيل به درب منزل پيامبر(ص) آمد و ايشان اذن دخول دادند و جبرئيل وارد نشد. علت را سئوال فرمودند ، جبرئيل گفت شما در مرافه (طاقچه هاي) منزلتان توله هاي سگ داريد. حضرت تکذيب کردند و يکي از اصحاب را براي بررسي فرستادند. صحابي برگشته سخن جبرئيل را تأييد کرد. حضرت ناراحت شدند و دستور دادند تمامي سگ ها را بکشند. آن صحابي به حضرت گفت که يا حضرت ، بسياري از گله دارها و کساني که در بيابان زندگي مي کنند به سگ احتياج دارند و حضرت آنها را مستثني کردند... حتي در اين روايت که بسيار مشکوک بوده و به نظر مي رسد براي مخدوش کردن چهره مقدس و معصوميت پيامبر جعل شده باشد ، چيزي در مورد نجاست سگ ذکر نشده است.  در مقابل روايات زيادي از جمله روايت بخشيده شدن گناه يک انسان فاسد به دليل آب دادن به يک سگ تشنه در بيابان (که سعدي آنرا به نظم آورده است) ، وجود دارند که جايز و لازم بودن وجود سگ را نشان مي دهند. از آن جمله است روايت منصوب به حضرت علي (ع) که در آن ده صفت مطلوب را بر شمرده و فرموده است که اگر انسان اين ده صفت را از سگ ياد گيرد ، بهترين انسان ها خواهد بود.  اسلام ديني است که تحقيق در آن لازمه پذيرش است و کسي که بدون تحقيق مسلمان شود ، دينش مقبول نيست. از طرفي همانگونه که مي دانيد شيعه مذهبي پوياست و قبل از اين نيز مستندات علمي باعث تغييراتي در احکام شده است از جمله آزاد شدن بازي شطرنج به دنبال اثبات غير تصادفي بودن آن و يا حلال شدن گوشت ماهي ازون برون به دنبال اثبات وجود فلس بر بدن آن. از طرف ديگر چون باب اجتهاد در شيعه بسته نيست ، با مطالعه تمامي روايات مربوط به موضوع نجس نبودن سگ ، حتي در اين مورد مي توانيد به فتواي خود عمل کنيد