.

.
کاری به کارِ آدم هایی که میانِ کوهی از درد و ناخوشی دارند می خندند ، نداشته باشید..
آنهایی که هیچ چیز بر وفقِ مرادشان نیست ، اما هنوز خنده بر لب دارند...
به خدا این مدل بی خیال بودن ، هنر می خواهد ، عشق می خواهد ، جگر میخواهد ... !
باور کنید ، تظاهر به بیخیالی از خلافِ رود شنا کردن هم سخت تر است...
هیچ کس نمی داند در دلِ اینجور آدم ها چه می گذرد..
هیچ کس نمی داند شب هایشان با چه زجری صبح می شود..
شاید دارند میانِ خنده هایشان تمام سعی شان را می کنند که فراموش کنند..
این ها خیلی خسته اند ،
بی انصافیست که از فرصت لبخندهایِ مصنوعی هم محرومشان کنیم..
جانِ عزیزتان قضاوت نکنید!
سرزنش نکنید!
برچسب نزنید!
.
👈روستای شوی_ ایستگاه راه آهن تله زنگ