زن که باشی ...

زن که باشی ...
نمیتوانی موقع غمت به خیابان بروی....
سیگاری آتش بزنی....
ودود شدن غمهایت را ببینی.....
زن که باشی.....
غمت را پنهان میکنی پشت نقاب آرایشت.....
وبا رژ لبی قرمز....
خنده را برای لبهایت اجباری میکنی....
آنوقت هم فکر میکنند..نه دردی هست،نه غمی
وتنها نگرانیت،پاک شدن رژ لبت است....
زن که باشی....
مردانه باید غم بخوری.....