زن که باشی

زن که باشی
نمیتوانی موقع غمت به خیابان بروی!
سیگاری آتش بزنی...
و دود شدن غمهایت را ببینی!
زن که باشی... غمت را پنهان میکنی پشت نقاب آرایشت
و با رژ لبی قرمز ...
خنده را برای لبهایت اجباری میکنی
آنوقت هم فکر میکنند... نه دردی هست، نه غمی...
وتنها نگرانیت پاک شدن رژ لبت است!!
زن که باشی..
باید مردانه غم بخوری..!!