دردهای عاشقی

دردها می کشم از عمق وجود
بیخبر زانکه چه باید پیمود
ای غمم دوری یاران شفیق
ای که رفتی با بیرحمی زود
آشتی می کنم البته رفیق!
داغ هجران تو ما را فرسود
اشک،همسایه ی اصرار من است
عشقِ تو چون عطشم را بفزود
رفتی و آتشم از خویش زدی
کم از این لذت و این در چه بود؟
درد عشقی که کشیدم تو مپرس
زهر هجری که چشیدم چه زدود؟
سعه ی صدر تو ساسان بیش است
زندگی گاه فراز است و فرود
مجموعه اشعار ساسان خاکسار متخلص به وحید تویسرکانی