آلفرد آدلر به بیماران اندوهگین خود می گفت:

آلفرد آدلر به بیماران اندوهگین خود می گفت:

اگر از این نسخه پیروی کنید ظرف ١٤ روز معالجه خواهید شد:

هر روزفکر کنید چطور می توانید یک نفر دیگر را خوشحال کنید.

زیرا اندیشه خوشحال کردن دیگران ما را از تفکر درباره خودمان باز می دارد.

بزرگترین عامل نگرانی، ترس و اندوه، اندیشیدن درباره خود است.

شادمانی انسان و شادمانی دیگران به یکدیگر بستگی دارد.

ارسطو به این نوع برخورد «خودخواهی روشنگرانه» می گوید.

خیرخواهی، دوستی و عشق، ویژگی انسان است.

لازم نیست یک مصلح اجتماعی باشید که بتوانید دنیای بهتری بسازید،

بلکه همین که دنیای خصوصی خودتان را بهتر کنید خدمت بزرگی کرده اید.