آلفرد آدلر به بیماران اندوهگین خود می گفت :

آلفرد آدلر به بیماران اندوهگین خود می گفت :
هر روز فکر کنید چطور می توانید یک نفر دیگر را خوشحال کنید .
زیرا اندیشه خوشحال کردن دیگران ما را از تفکر درباره خودمان باز میدارد !
و بزرگترین عامل نگرانی ترس و اندوه اندیشیدن درباره خود است .
شادمانی انسان و شادمانی دیگران به یکدیگر بستگی دارد .
ارسطو به این نوع برخورد " خودخواهی روشنگرانه " میگوید .
خیرخواهی، دوستی و عشق ویژگی انسان است .
لازم نیست مصلح اجتماعی باشید که بتوانید دنیای بهتری بسازید !
بلکه همین که دنیای خصوصی خودتان را بهتر کنید خدمت بزرگی کرده اید ...

برگرفته از کتاب " طبیعت انسان "
نوشته ی آلفرد آ دلر


nariii