ﮔــﺎﻫـﻲ ﺁﺩﻡ ﻣﻴــﻤﺎﻧﺪ ﺑﻴـﻦِ ﺑــﻮﺩﻥ ﻳــﺎ

ﮔــﺎﻫـﻲ ﺁﺩﻡ ﻣﻴــﻤﺎﻧﺪ ﺑﻴـﻦِ ﺑــﻮﺩﻥ ﻳــﺎ
ﻧﺒــﻮﺩﻥ !
ﺑﻪ " ﺭﻓـﺘﻦ " ﮐـﻪ ﻓــــﮑﺮ ﻣـﻲ ﮐﻨــﻲ ..
ﺍﺗّــﻔﺎﻗـﻲ ﻣــﻲ ﺍﻓﺘــــــﺪ ..
ﮐﻪ ﻣﻨــﺼﺮﻑ ﻣـﻲ ﺷـﻮﻱ !
ﻣﻴﺨــﻮﺍﻫـﻲ ﺑﻤـــﺎﻧـﻲ ..
ﺍﻣّــــﺎ ،
ﺭﻓﺘــﺎﺭﻱ ﻣﻲ ﺑﻴــﻨﻲ ﮐﻪ ﺍﻧـﮕﺎﺭ " ﺑــﺎﻳــﺪ "
ﺑـــﺮﻭﻱ !
ﺍﻳـﻦ ﺑـﻼﺗﮑﻠــﻴﻔــﻲ ،
ﺧــــﻮﺩﺵ ..
ﮐﻠــّــﻲ " ﺟﻬﻨــّـــﻢ " ﺍﺳﺖ