گر چه مستیم و خرابیم چو شب های دگر

گر چه مستیم و خرابیم چو شب های دگر
بـاز کن سـاقی ِ مجلس ، سر مـینای دگر
امـشـبـی را کـه در آنیم غـنیمت شـمریم
شاید ای جـان نرسیدیم به فـردای دگر
مست مستم مشکن قدر خود ای پنجه غم
من به میخانه ام امشب تو برو جای دگر
چه به میخانه چه محراب حرامم باشد
گر به جز عشق توام هست تمنای دگر
تـا روم از پی یــار دگری مـی بـایـد
جز دل من دلی و جز تو دلارای دگر
گر بهشتی است ، رخ توست نگارا که در آن
میتوان کرد به هر لحظه تماشای دگر
از تو زیبا صنم این قدر، جفا زیبا نیست
گیرم این دل نتوان داد به زیبای دگر
می فروشان همه دانند عمادا که بود
عاشقان را حرم و دیر و کلیسای دگر



عمادخراسانی