خداحافظ!

خداحافظ!
خداحافظی کردن را بگذارید ...
برای وقتی که چیزی در دلتان نمانده،
که تمام حرف ها را زده اید ...
که اشک هایتان را ریخته اید ...
و بدون تو می میرم را گفته اید...
نگذارید غرور یک خداحافظی ...
خشک و خالی را از زبانتان بیرون بکشد!
چون که بعد از خداحافظی ...
آدم ها با هم غریبه می شوند...
انگار همانی نبودند که دانه های غم را ..
از روی دل هم می چیدند،
انگار همانی نبودند ...
که برای هم جان می دادند!
خداحافظی می کنیم ..
و مثلا یکدیگر را می سپاریم به خدا،
خداحافظی می کنیم و اشک ها شروع می شود،
تنهایی هوس آغوشمان را می کند.
خداحافظی می کنیم و یادمان می افتد..
. وااای 24ساعت چقدر زمان زیادیست...
برای کسی که کسی را ندارد...
خداحافظی می کنیم و می فهمیم ...
دیگر از دست خدا هم ...
کاری برایمان ساخته نیست!