{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

شاید من، تکه ای از آسمان بودم که به زمین هبوط کرده‌ام.

شاید من، تکه ای از آسمان بودم که به زمین هبوط کرده‌ام.
چرا که هروقت به آسمان می‌نگرم، روحم به‌ پرواز در می آید،
به عمق آسمان می‌رود، بر پهنای بی انتهای آن
بوسه می‌زند و دوباره به جانم برمی‌گردد.
دیدگاه ها (۰)

💬 همه‌ی ستاره‌ها برمی‌گردن به همون‌جایی که ازش متولد شدن...🎥...

نمیدانم عزیزکم تقصیر من است یا قانون گذر زمان اینگونه بی رحم...

🌊✈️ پهپادی که هم پرواز می‌کند، هم شنا!دانشمندان چینی از یک پ...

نمی دانستم چه کنم.بنشینم؟ گریه کنم؟ بخوابم؟ فراموش کنم؟یا دو...

اسم: آوایِ عشق در پسِ سکوتپارت سوم«پایانی» شش ماه بعد. خانه‌...

— حسین پناهی | دیوونه کیه؟ عاقل کیه؟شاید دیوانگی، آن‌طور که ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط