چه آسان تماشاگر سبقت ثانیه‌هاییم؛

چه آسان تماشاگر سبقت ثانیه‌هاییم؛
و به عبورشان می‌خندیم!
چه آسان لحظه‌ها را به کام هم تلخ می‌کنیم ؛
و چه ارزان می‌فروشیم لذت با هم بودن را!
چه زود دیر می‌شود
و نمی‌دانیم که؛ فردا می‌آید
شاید ما نباشیم....
سلام یادمان باشد........... بخشش را "بخش کنیم". محبت را "پخش کنیم" .

غضب "پریشانی" است.
نهایتش "پشیمانی" است .

شکیبایی؛بر هر "دعوایی"، "دواست". هر چه "بضاعتمان" کمتراست؛
"قضاوتمان" بیشتر است. با "خویشتنداری" ؛ "خویشاوند داری" کنيم.

به "خشم" ؛"چشم" نگوییم .

سوء تفاهم، "تیر خطایی"است؛
که از "گمان" رها می شود.

انسان "خوشرو" ؛
گل "خوشبو" است. "دوست داشتن" را "دوست بدارییم". از" تنفر " ؛"متنفر"باشیم.
به "مهربانی" ؛ "مهر" بورزیم.
با "آشتی"؛ "آشتی"کنیم.
و از "جدایی"؛"جدا"باشی