ایران کوروش است و ازادگی و صلح و دوستی...

ایران کوروش است و ازادگی و صلح و دوستی...
ایران داریوش است و سازندگی..
ایران فرهاد است و عشق راستین..
ایران فردوسی است و حماسه..
ایران حافظ است و عشق..
ایران مولوی است و معرفت..
ایران خیام است و صداقت..
ایران بابک است و قیام..
ایران افشین است و عصیان،، ایران مازیار است و طغیان،، ایران ارش است و رهایی،، ایران دار است و سربداران....
اینان ستون های ایرانند..
ایران من ؛ نگاه کن،، بلند شو،،گریه نکن!
تو درد ها و رنج هارا بارها و بارها دیده ای ؛
تو آمدن و رفتن بیگانگان را بارها و بارها حس کرده ای،،، تو با سوز و زخم،،، با ظلم و ستم،،،با خون و فریب،،،با بحران و جنگ بیگانه نیستی..
چشم هایت را نبند، در خودت نشکن، بخند و بمان.. چوم عشق هرگز نمی میرد.. باور کن عشق مردنی نیست.. عشق رفتنی هم نیست.. عشق جاویدان است... همانند نامت،، همانند تاریخ و فرهنگ و تمدنت.. همانند شاخابه ی پارس ات..
فرقی نمیکند،، آذربایجان یا شیراز،، گیلان یا اصفهان،، تهران یا کردستان..و...
هر کجای این سرزمین که باشم قلب من به هوای تو میتپد ای ایران...... "