ایران کورش است و آزادگی و صلح و دوستی... ایران داریوش است

ایران کورش است و آزادگی و صلح و دوستی... ایران داریوش است و سازندگی.. ایران فرهاد است و عشق راستین.. ایران فردوسی است و حماسه.. ایران حافظ است و عشق.. ایران مولوی است و معرفت.. ایران خیام است و صداقت.. ایران بابک است و قیام.. ایران افشین است و عصیان،، ایران مازیار است و طغیان،، ایران ارش است و رهایی،، ایران دار است و سربداران.... اینان ستون های ایرانند.. ایران من ؛ نگاه کن،، بلند شو،،گریه نکن!
تو درد ها و رنج هارا بارها و بارها دیده ای ؛
تو آمدن و رفتن بیگانگان را بارها و بارها حس کرده ای،،، تو با سوز و زخم،،، با ظلم و ستم،،،با خون و فریب،،،با بحران و جنگ بیگانه نیستی..
چشم هایت را نبند، در خودت نشکن، بخند و بمان.. چوم عشق هرگز نمی میرد.. باور کن عشق مردنی نیست.. عشق رفتنی هم نیست.. عشق جاویدان است... همانند نامت،، همانند تاریخ و فرهنگ و تمدنت.. همانند شاخاب پارس ات.. فرقی نمیکند،، آذربایجان یا شیراز،، گیلان یا اصفهان،، تهران یا کردستان..و...
هر کجای این سرزمين که باشم قلب من به هوای تو میتپد ای ایران...... "