بخش اول

بخش اول

دخترها گاهی فکر می‌کنند که زیبایی خلاصه می‌شود در قیافه‌ای به شکل باربی با همان چشم و بینی و همان هیکل و بدن! همین است که آمار جراحی زیبایی هر روز بیشتر و بیشتر می‌شود. همه می‌خواهیم بینی‌های یک شکل داشته باشیم، پیشانی‌ای صاف که هیچ خطی نداشته باشد، لب‌های پروتز شده‌و…. برای همین است آنهایی که باربی نیستند احساس سرخوردگی می‌کنند و اعتماد به نفس و خودباوری خود را از دست می‌دهند. خوب است بدانید مرگ خودباوری یعنی مرگ خوشبختی، موفقیت و آرامش. دختران به شکل غریزی به زیبایی و زیبا بودن گرایش دارند و این اصلا بد نیست اما نباید اجازه داد که ارزش‌های زیبایی‌شناسی را دیگران برای ما ترسیم کنند. این زیبایی، زیبایی مورد نظر سرمایه‌داران و صاحبان صنایع پوشاک و لوازم آرایش است نه زیبایی واقعی. هر کدام از ما دختران زیباییم؛ ملکه‌هایی با تفاوت‌های ظاهری و باطنی که اتفاقا همین تفاوت‌ها خود زاینده زیبایی است. پس، از امروز تمام کلیشه‌های زیبایی را که به روحت تحمیل کرده‌ای دور بریز و به‌خودت همانطور که هستی، با هر ظاهر و قیافه‌ای و با هر هیکل و قدی احترام بگذار و عشق بورز. این یک اصل است که اگر تو خودت را دوست نداشته باشی و به همانی که هستی احترام نگذاری و عشق نورزی این گزینه در ناخودآگاهت جا می‌گیرد و آن وقت در برابر هر احترام و عشقی مقاومت می‌کنی چون خودت را لایق اینها نمی‌دانی. بدنت را کمی به حال خودش رها کن؛ اگر از صبح تا شب دنبال رژیم‌های مختلف هستی تا خودت را در قالب لباس‌های باربی بگنجانی، یا داروهای لاغرکننده مختلف را تجربه کرده‌ای. بگذار روحت درگیر چیزی جز ظاهر باشد. این حق تو نیست که تمام عمر، خودت را بابت یک تصویر نادرست از زیبایی، از همه آنچه نعمت‌های خداست محروم کنی. خوب است بگویم که این «رهاکردن» به‌معنای این نیست که به‌خودت نرسی بلکه تنها به این معناست که به ذهن و روح خودت هم فرصت نفس کشیدن و آرامش و احترام بدهی.