زندگی کلبه دنجی است که درنقشه خود

زندگی کلبه دنجی است که درنقشه خود
دو ،سه تاپنجره رو به خیابان دارد.
گاه با خنده عجین است وگهی با گریه،
گاه خشک است وگهی شرشر باران دارد
زندگی مرد بزرگی است که در بستر مرگ،
به شفابخشی یک معجزه ایمان دارد.
زندگی حالت بارانی چشمان تو است ،
که در آن قوس وقزح های فراوان دارد
زندگی آن گل سرخی است که تو میبویی،
یک سرآغاز قشنگ است که پایان دارد.
زندگی کن جان من سخت نگیر،
رونق عمر جهان چند صباحی گذراست.
دل اگر میشکند
گل اگر میمیرد،
واگر باغ به خود رنگ خزان میگیرد،
همه هشدار به توست
جان من سخت نگیر ،
زندگی کوچ همین چلچله هاست
،به همین زیبایی
به همین کوتاهی.