زندگینامه سید محمد حسین طباطبایی رحمت الله علیه

بسم الله الرحمن الرحیم

بمناسبت 24 آبان ماه روز بزرگداشت مرحوم علامه سید محمد حسین طباطبایی رحمت الله علیه، هر شب بخشی کوتاه از زندگینامه آن مرحوم را با تأمل و دقت مطالعه کنیم.

 *تا به کجا!

آخرین عید غدیر علامه بود، استاد روی تخت خوابیده بود و چند روزی بود که چشمانش را باز نکرده بود، یکی از شاگردانش گوشه اتاق ایستاده بود و به ایشان نگاه می کرد و زار زار می گریست، ناگهان علامه چشمانش را باز کرد و با شادی و نشاط خاصی رو به شاگردش لبخند زد. شاگرد اشک هایش را پاک و به او سلام کرد. بعد برای این که بیشتر با آقا صحبت کرده باشد، پرسید: «حضرت آقا! شرط حضور قلب در نماز چیست؟» و با خودش گفت: «چه قدر خوب می شود اگر آقا به این سوال من برای یادگاری جواب بدهد، حیف که ایشان...» اما ناگهان علامه لب های لرزانش را حرکت داد و آهسته گفت: «توجه و مراقبه، توجه و مراقبه، توجه و مراقبه،...»

 *ثواب تفسیر؛

این هم خاطره ای از خود استاد: «از عجایب و غرایب این بود که زمانی نامه ای از تبریز از طرف برادرم به قم آمد. در آن کاغذ این گونه نوشته بود که شاگرد ما روح پدر ما را احضار کرد و ما سوالاتی نمودیم و ایشان گفتند که از شما گله دارند زیرا در ثواب تفسیری که نوشته اید پدر را شریک نکرده اید! این مطلب را فقط من و خدا می دانستم و حتی برادر ما هم بی اطلاع بود. چون از امور مربوط به نیت قلبی من بود.
نامه برادرم که رسید من بسیار شرمنده شدم، گفتم خدایا، اگر این تفسیر ما نزد تو مورد قبول است و ثوابی دارد، من ثواب آن را به روح پدرم و مادرم هدیه نمودم.»

 از منظر بزرگان

امام خمینی(ره)؛

«آقای طباطبایی مرد بزرگی است و حفظ ایشان با این مقام علمی لازم است.»

مقام معظم رهبری؛

«این چشمه جوشان و فیاض دانش و عرفان و تقوای اسلامی علامه طباطبایی در راه تعلیم و تربیت شاگردانی که هر یک در عالم اسلام دانشمندی برجسته اند، توقیفی کم مانند داشته است... آیت الله علامه طباطبایی مجموعه ای از معارف و فرهنگ اسلام بود.»

ادامه مطلب را فردا شب ببینیم
بر گرفته از سایت حوزه نت