درود

درود
هیچ‌گاه نباید عشق و شوق درونی‌ات را قربانی کنی. آن چیزی که قلبت را روشن می‌کند، نشانه‌ای از هدیه و فرکانس منحصر به‌فرد روح توست. خداوند استعداد و علاقه را در وجود هر کس قرار داده تا از طریق آن خودش را تجربه کند. وقتی تو با عشق در یک ورزش، هنر یا هر مسیر دیگری غرق می‌شوی، در حقیقت به یک مدیتیشن زنده وارد شده‌ای؛ جایی که ذهن خاموش می‌شود و فقط جریان حضور باقی می‌ماند.

مسیر آگاهی به معنای انکار زمین یا سرکوب لذت‌های پاک نیست. بیداری یعنی دیدن اینکه عشق تو به آن ورزش یا هنر، فقط یک سرگرمی مادی نیست، بلکه یک دروازه‌ی اتصال به روح است. قربانی کردن یعنی دلبستگی کورکورانه به چیزی که از ترس یا وابستگی سرچشمه می‌گیرد؛ اما شوق حقیقی، هرگز نیاز به قربانی ندارد، بلکه خودش عبادتی از جنس حضور است.

پس اگر ورزشی قلبت را شعله‌ور می‌کند، ادامه بده؛ اما با آگاهی. بدان که این شعف، فقط از یک حرکت بیرونی نیست، بلکه از جریان زندگی درون توست که در آن لحظه بیدار می‌شود.

مسیر آگاهی قرار نیست تو را از زمین جدا کند؛ قرار است یاد بگیری زمین را هم‌چون آسمان، مقدس ببینی. 🌱
369♻️