در راه حسین سر فشاندن چه خوش است

در راه حسین سر فشاندن چه خوش است
وز خاک درش بوسه ستاندن چه خوش است

یک روز وضو گرفتن از اب فرات
و اندر حرمش نماز خواندن چه خوش است

پرچم گنبد ارباب شده رنگ سیاه
وعده ی ما حرم محترم ثاراللّه

آب مینوشم و از سوز دلم گویم آه
به فدای لب عطشان تو یا ثاراللّه

چایی روضه ی ارباب چشیدن دارد
علمِ هیئت ارباب کشیدن دارد

دلِ من تا حرمت شوق پریدن دارد
اربعین , کرب و بلا وای چه دیدن دارد


↙↙عاشقان ابا عبدالله↙↙