رقص آخرین برگها
پاییز آمد و با خود، بوی خاک نمناک و سوزِ ملایم باد را آورد. خورشید دیگر آن تابشِ سوزانِ تابستان را ندارد؛ حالا مثل یک دوستِ قدیمی، با آرامش و مهربانی، نور خود را بر پهنهی زمین میپاشد. درختان، گویی میدانند که زمانِ استراحت فرا رسیده است، پس با شکوه تمام، لباسهای سبز و پرجنبوجوش خود را از تن در میآورند و پیراهنهایی از رنگهای طلایی، نارنجی
و پیراهنهایی از رنگهای طلایی، نارنجی و قرمز بر تن میکنند.
صدای خشخش برگها زیر پا، موسیقیِ غمگین اما زیبایی است که پاییز با خود میآورد. هر برگ که از شاخه جدا میشود، انگار پیامی از تسلیم و آرامش دارد؛ پیامی که میگوید برای شروع دوباره، گاهی باید از خود گذشت و تمام شد. پاییز، فصلِ رنگهاست و فصلِ تماشای زیبایی در عینِ رفتن.
و پیراهنهایی از رنگهای طلایی، نارنجی و قرمز بر تن میکنند.
صدای خشخش برگها زیر پا، موسیقیِ غمگین اما زیبایی است که پاییز با خود میآورد. هر برگ که از شاخه جدا میشود، انگار پیامی از تسلیم و آرامش دارد؛ پیامی که میگوید برای شروع دوباره، گاهی باید از خود گذشت و تمام شد. پاییز، فصلِ رنگهاست و فصلِ تماشای زیبایی در عینِ رفتن.
- ۱۹۶
- ۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۳)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط