44/مروری بر فرمایشات امام حسین(ع) از مدینه تا کربلا

44/مروری بر فرمایشات امام حسین(ع) از مدینه تا کربلا
((مقرم)) نقل می کند که امام علیه السلام در شب عاشورا و در میان تاریکی از خیمه ها دور شد . نافع بن هلال که یکی از یاران آن حضرت بود خود را به امام علیه السلام رسانید و انگیزه بیرون شدن از محیط خیمه ها را سؤ ال کرد و اضافه نمود : یابن رسول اللّه! آمدن شما به سوی لشکر این مرد طاغی مرا سخت نگران و متوحش ساخت . 
امام علیه السلام در پاسخ وی فرمود :
((آمده ام تا پستی و بلندی اطراف خیمه ها را بررسی کنم که مبادا برای دشمن مخفیگاهی باشد و از آنجا برای حمله خود و یا دفع حمله شما استفاده کند))
آنگاه امام علیه السلام در حالی که دست نافع در دستش بود چنین فرمود :
(( امشب همان شب موعود است ، وعده ای است که هیچ تخلف در آن راه ندارد)) 
سپس امام علیه السلام رشته کوههایی راکه در مهتاب شب از دور دیده می شد به نافع نشان داد و فرمود :
(( نمی خواهی در این تاریکی شب به این کوهها پناهنده شوی و خود را از مرگ برهانی؟ نافع بن هلال خود را به قدمهای آن حضرت انداخت و عرضه داشت مادرم به عزایم بنشیند من این شمشیر را به هزار درهم و اسبم را هم به هزار درهم خریداری نموده ام ، سوگند به آن خدایی که با محبت تو بر من منت گذاشته است بین من و تو جدایی نخواهد افتاد مگر آن وقت که این شمشیر ، کند و این اسب خسته شود.
(مقرم )) از نافع بن هلال چنین نقل می کند که : امام علیه السلام پس از بررسی بیابانهای اطراف به سوی خیمه ها برگشت و به خیمه زینب کبری (س ) وارد گردید و من در بیرون خیمه کشیک می دادم ، زینب کبری (س ) عرضه داشت : برادر ! آیا یاران خود را آزموده ای و به نیت و استقامت آنان پی برده ای ؟ مبادا در موقع سختی دست از تو بردارند و در میان دشمن تنها بگذارند . 
امام علیه السلام در پاسخ وی چنین فرمود :
(( آری ، به خدا سوگند ! آنها را آزمودم و نیافتم مگر دلاور و غرّنده (شیروار) و با صلابت و استوار (کوهوار) ، آنان به کشته شدن در رکاب من آنچنان مشتقاق هستند مانند اشتیاق طفل شیرخوار به پستان مادرش )) 
#حدیث#احادیث#روایت#روایات#امام#امامان#معصوم#معصومین#امامت#hadis#imam#شیعه#تشیع#اسلام#اهل_بیت#اهلبیت#حسین#امام_حسین#عاشورا#کربلا#از_مدینه_تا_کربلا#عاشورا#زیارت_عاشورا#