قالی بزرگی ست زندگی. .....

قالی بزرگی ست زندگی. .....
که تو می بافی و من می بافم و او می بافد
می بافیم و نقش می زنیم
دار این جهان را خدا به پا کرد
هر که آمد گره ای تازه زد و رنگی و طرحی
آمیزه ای از زیبا و نازیبا
سایه روشنی از گناه و ثواب
گره توهم بر این قالی خواهد ماند
طرح و نقشت نیز. ......
و هزاران سال بعد آدمیان بر فرشی خواهند زیست که
گوشه ای از آن را تو بافته ای. .
کاش گوشه ای را که سهم توست زیباتر ببافی. ...