قالی بزرگی است زندگی

قالی بزرگی است‌ زندگی
كه‌ تو می بافی و من‌ می بافم‌ و او می بافد.
همه‌ بافنده‌ايم. می بافيم‌ و نقش‌ میزنيم،
می بافيم‌ و رج‌ به‌ رج‌ بالا می بريم، مي‌بافيم‌ و می گستريم،

دار اين‌ جهان‌ را خدا برپا كرد.
و خدا بود كه‌ فرمود: ببافيد،
و آدم‌ نخستين‌ گره‌ را بر پود زندگی زد،
و هر كه‌ آمد، گره‌اي‌ تازه‌ زد و رنگی ريخت‌ و طرحی بافت.
و چنين‌ شد كه‌ قالی آدمی رنگ‌رنگ‌ شد،
آميزه‌ای از زيبا و نازيبا،
سايه‌ روشنی از گناه‌ و صواب.

گره‌ تو هم‌ بر اين‌ قالی خواهد ماند، طرح‌ و نقشت‌ نيز،
و هزارها سال‌ بعد، آدميان‌ بر فرشی خواهند زيست‌ كه‌ گوشه‌ای از آن‌ را تو بافته‌ ای.
كاش‌ گوشه‌ای را كه‌ سهم‌ توست، زيباتر ببافی.
"عرفان نظر آهاری"