🌷به کدامین گناه؟ / پای صحبت اطرافیان شهید آرمان علی وردی به مناسبت چهلم شهید ادامه.....🌷
باشجاعت بود و دل بزرگی داشت
در مسجد حضرت علی خیابان آذربایجان با او بودیم. من معلمش بودم. دانش آموز بانشاط و شیطون بود و خیلی باشجاعت بود و سر نترسی داشت. در عین حال دل کوچکی داشت. مثلاً بچهها که همدیگر را میزدند ایشان میگفتند: «چرا همدیگر را میزنید. نزنید.» با بچهها صحبت میکرد که موضوع حل شود.
مدتی بود که پیش ما نیامده بود. در روز حادثه که او را دیدیم، بعد از رسیدنش به او گفتیم که برو کمی تخمه بخر و بیا دور هم بخوریم. هنوز قرار نبود به اکباتان برویم. اذان داد. گفت: «من اول بروم نمازم را بخوانم بعد بروم برای خرید تخمه.» هر چه به او گفتیم حالا نماز دیر نمیشود. برو اول تخمه را از همین سوپرمارکت نزدیک بخر و بیا، قبول نکرد و..
نمازش را که خواند به سمت اکباتان اعزام شدیم. فضا ملتهب و خراب بود. اگر اکباتان رفته باشید میدانید که سوراخ و دالان زیاد دارد. فضا خیلی تاریک است. من خاطرات تلخی از آنجا در ذهنم مانده است. چند سال پیش چاقو در چشم یک بسیجی زدند. اتفاق بابک خرمدین هم در همین شهرک افتاده بود. آن شب هم که اینطور.
ما اگر یکی از لیدرهای اغتشاشات را بگیریم دلمان نمیآید حتی بزنیمش، خون از دماغش بایید ما ناراحت میشویم، نمیدانم چرا اینها اینطور رفتار میکنند. اول که آرمان را میگیرند، او را سمت دیگری از شهرک میبرند. بعد از کلی زدن تازه لباسهایش را در میاورند. در فیلمش این بخش هست که دارد میگوید: «همه لباسهایم را درآوردید. چیزی همراهم نبود.» بعد هم او را با کتک زدن مجبور میکنند که به حضرت آقا و مقدسات توهین کند. زمانی که زیربار نمیرود، کتکها بیشتر میشود که در آخر هم سرش را به جدول میکوبند.»
جگرمان آتش گرفت
پسردایی شهید میگفت: «آدم مومن و دوست داشتنی بود. شهادت را خیلی دوست داشت. من ۱۵ سال از او بزرگتر بودم، اما ارتباطمان خیلی خوب بود. بچه هیاتی بود و در آخر به آرزویش که شهادت بود، رسید. ولی خیلی مظلومانه به شهادت رسید. تنها ماند. این حقش نبود که رفقایش تنهایش بگذارند. ناجوانمردانه و نامردی او را کشتند. تنها خواستهای که داریم این است که انتقامش را بگیرند. مجازات باعث و بانی این کار تنها خواسته ماست. فیلمش را که دیدیم جگرمان آتش گرفت.
در مسجد حضرت علی خیابان آذربایجان با او بودیم. من معلمش بودم. دانش آموز بانشاط و شیطون بود و خیلی باشجاعت بود و سر نترسی داشت. در عین حال دل کوچکی داشت. مثلاً بچهها که همدیگر را میزدند ایشان میگفتند: «چرا همدیگر را میزنید. نزنید.» با بچهها صحبت میکرد که موضوع حل شود.
مدتی بود که پیش ما نیامده بود. در روز حادثه که او را دیدیم، بعد از رسیدنش به او گفتیم که برو کمی تخمه بخر و بیا دور هم بخوریم. هنوز قرار نبود به اکباتان برویم. اذان داد. گفت: «من اول بروم نمازم را بخوانم بعد بروم برای خرید تخمه.» هر چه به او گفتیم حالا نماز دیر نمیشود. برو اول تخمه را از همین سوپرمارکت نزدیک بخر و بیا، قبول نکرد و..
نمازش را که خواند به سمت اکباتان اعزام شدیم. فضا ملتهب و خراب بود. اگر اکباتان رفته باشید میدانید که سوراخ و دالان زیاد دارد. فضا خیلی تاریک است. من خاطرات تلخی از آنجا در ذهنم مانده است. چند سال پیش چاقو در چشم یک بسیجی زدند. اتفاق بابک خرمدین هم در همین شهرک افتاده بود. آن شب هم که اینطور.
ما اگر یکی از لیدرهای اغتشاشات را بگیریم دلمان نمیآید حتی بزنیمش، خون از دماغش بایید ما ناراحت میشویم، نمیدانم چرا اینها اینطور رفتار میکنند. اول که آرمان را میگیرند، او را سمت دیگری از شهرک میبرند. بعد از کلی زدن تازه لباسهایش را در میاورند. در فیلمش این بخش هست که دارد میگوید: «همه لباسهایم را درآوردید. چیزی همراهم نبود.» بعد هم او را با کتک زدن مجبور میکنند که به حضرت آقا و مقدسات توهین کند. زمانی که زیربار نمیرود، کتکها بیشتر میشود که در آخر هم سرش را به جدول میکوبند.»
جگرمان آتش گرفت
پسردایی شهید میگفت: «آدم مومن و دوست داشتنی بود. شهادت را خیلی دوست داشت. من ۱۵ سال از او بزرگتر بودم، اما ارتباطمان خیلی خوب بود. بچه هیاتی بود و در آخر به آرزویش که شهادت بود، رسید. ولی خیلی مظلومانه به شهادت رسید. تنها ماند. این حقش نبود که رفقایش تنهایش بگذارند. ناجوانمردانه و نامردی او را کشتند. تنها خواستهای که داریم این است که انتقامش را بگیرند. مجازات باعث و بانی این کار تنها خواسته ماست. فیلمش را که دیدیم جگرمان آتش گرفت.
- ۳.۰k
- ۱۶ آذر ۱۴۰۱
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط