ظاهرا اینجا فقط زندان غم دیوار ماست

ظاهرا اینجا فقط زندان غم دیوار ماست
خشت خشتِ هر غمی با درد ها دلدار ماست

کافه چی یک قهوه ی تلخی بیاور پیش من
بس که دایم غصه ها با غم پی آزار ماست

هر کجا پا می گذارم رنگ شادی هیچ نیست
هر کسی هم بغض دارد مجری اخبار ماست

از همان روزی که خشتی هم تکِ دل را برید
خوب فهمیدم که بعد از آن پی آوار ماست

قهوه ام را تلخ تر کن تلخ تر از تلخ تر
چون که تلخی از خوشی ها بیشتر در کار ماست
سرگشته