گهواره و گور

*** گهواره و گور ***

ای وطن : خاکت چو دُرّ و گوهراست .

بر تر از دیهیم و تاج و افسر است .


با زبانِ عشق , میگویم سخن .

آتشین عشقی , که پاک و اطهر است .


* بی گمان گهواره و گورم , توئی .

* گورِ من , گهواره ای جانپرور است .


افتخارِ ما همه ایرانیان .

آن درفشِ کاوه یِ آهنگر است .


از شمالت تا جنوب و شرق غرب .

شاهدِ بس لاله هائی پَر پََر است .


آنکه آزرده تو را , دانم همی .

گَردِ افسوس و ندامت , بر سر است .


در کشاکشهایِ این گردونِ دون .

سایه سارت , لطفِ حیِِّ داور است .


آن جراحت ها , که بر جان دیده ای .

خاطراتش , بر دلم چون نشتر است .


ای وطن : جانم فدایِ پرچمت .

پرچمی که در جهان خوش منظر است .


ذرّه ذرّه , خاکِ پاکت ای وطن .

لؤلؤ و مرجان و دُرّ و گوهر است .


نافه یِ آهویِِ صحرایِ تتار .

وامدار تُربتت , تا محشر است .


بر شهیدانِ گرانقدرت , درود .

این درود از بطنِ دل فرمانبر است .


ای عظیم : از صرصرِ حادثه ها .

شرحه شرحه , طبعِ من نوحه گر است .

========================
شاعر = عبدالعظیم عربی از خوزستان.

یاد آوری:
1_ صرصر= باد شدید .
2_ شرحه شرحه= پاره پاره .