ای وطن

*** ای وطن ***

ای وطن : خاک ات چو درّ وگوهر است.
برتر از دیهیم و تاج و افسر است .

با زبانِ عشق , میگویم سخن .
آتشین عشقی , که پاک و اطهر است.

* بی گمان گهواره و گورم , توئی .
* گورِمن , گهواره ای جانپروراست.

نافه ی خوشبویِ آن آهویِ چین .
وامدارِ تربتت تا محشر است .

افتخارِ ما همه ایرانیان .
آن درفشِ کاوه ی آهنگر است .

ذرّه ذرّه خاکِ پاک ات , ای وطن .
لؤلؤ و مرجان و درّ و گوهر است .

از شمالت تا جنوب و شرق و غرب .
شاهدِ بس لاله هائی پَرپَر است .

هر که آزرده تو را , دانم همی .
گَردِ افسوس و ندامت بر سر است.

در کشاکش هایِ این گردونِ دون .
سایه سارت , لطفِ حیّ داور است .

آن جراحت ها , که بر جان دیده ای.
خاطرات اش , بردلم چون نِشتر است .

* ای وطن , جانم فدایِ پرچمت .
* پرچمی که درجهان خوش منظراست.

بر شهیدانِ گرانقدرت درود .
این درود از بطنِ دل فرمانبر است .

ای عظیم : از صَرصَرِ حادثه ها .
شرحه شرح طبعِ من نوحه گر است .
=============================
شاعروارادتمندشما= عبدالعظیم عربی
از ماهشهر و سربندر.