این شعر جدید تقدیم به همه لر زبانان کشورم

این شعر جدید تقدیم به همه لر زبانان کشورم

این شعر جدید تقدیم به همه لر زبانان


مو لرم ایل و تبارم همه زاگرس و دنا
مرحبا هرچه لره، هرچه زن و هرچه پیا

موکه ریشه ام همه جا هسی وحق یارش با
تا دو بردش سر یک هسه نگهدارش با

ایل سر زنده مو وسعت بی حد داره
گرمسیر اومده و ر:یشه و سرحد داره

یه سرش رفته و یاسوج و دنا تا دهدشت
برزیون ایروه تا ایذه و تا شامنگشت

یه سرش رفته ملایر و نهاوند و درود
قوم لر غیره خداوند و کی کرده سجود؟

بهبهون اومده و شهر سپیدان و دنا
سربلندن همه جا شیر زن و شیرپیا

دژمهتابی اگر ره زر او یادشه هه
شیر اسعد اگه نی طیفه ی آزادشه هه

هر کجا بو همشون جمله چوشیرن و پلنگ
طیبی و بهمییل، عاشق یک اسب و تفنگ

بختیاری که زنی شیر چو بی مریم داشت
تا که بیدش یه دل راحت و خاطر جم داشت

من کپر،هیمه و تش،وقت پسین،میش و بره
وز وز بادخنک، ای چه خشه، نون و کره

تو بیو تا بنشینیم، وصحبت یه دمون
بنشینیم و بگویم ازهمه چی، برف و بهون

صبح هم تا برسه، وازکنی مشک و ملار
بخری دو و کره و بزنی مشکه و دار

دور چاله بنشینیم همه پیر و جوون
برف و سرمای زمستون و تش وتاوه و نون

گرچه امروز و من شهر همه در به دریم
سرمون ره من گوشی و زهم بیخبریم

ولی ار پاش بیفته خوم و خوت همپاییم
مثل اجداد دوباره هممون همتاییم

دست من دست هم ایدیم و سرود ایخونیم
تاکه هسیم فقط شاد و جوون ایمونیم

لازم ار بو خوم و خوت فکرهم و دور همیم
باز هر شو مو و تو همدل و هم شور همیم

باز هم اسم لر ایبو سبب وحدتمون
چونکه ما غیرت و مردانگیه عادتمون

تاته امشو دلش انگار پر و بال زده
مثل کوگی که کشی پر و، سره مال زده

برزیون و گلسردون و دژمهتابی
فکر و ذکر منه و علت ای بیتابی

ای خدا فکر و خیالم ز وطن دیر مباد
بیشه ایل مو یک ثانی