ﭼﻪ ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ ﺑﻮﺩﯼ ﺍﯼ ﯾﺎﺭ, ﺍﯼ ﯾﮕﺎﻧﻪ ﺗﺮﯾﻦ ﯾﺎﺭ
ﭼﻪ ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ ﺑﻮﺩﯼ ﺍﯼ ﯾﺎﺭ, ﺍﯼ ﯾﮕﺎﻧﻪ ﺗﺮﯾﻦ ﯾﺎﺭ
ﭼﻪ ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ ﺑﻮﺩﯼ ﻭﻗﺘﯽ ﺩﺭﻭﻍ ﻣﯿﮕﻔﺘﯽ
ﭼﻪ ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ ﺑﻮﺩﯼ ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﭘﻠﮏ ﻫﺎﯼ ﺁﯾﻨﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ ﻣﯿﺒﺴﺘﯽ
ﻭ ﭼﻠﭽﺮﺍﻏﻬﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺳﺎﻗﻪ ﻫﺎﯼ ﺳﯿﻤﯽ ﻣﯿﭽﯿﺪﯼ
ﻭ ﺩﺭ ﺳﯿﺎﻫﯽ ﻇﺎﻟﻢ ﻣﺮﺍ ﺑﺴﻮﯼ ﭼﺮﺍﮔﺎﻩ ﻋﺸﻖ ﻣﯿﺒﺮﺩﯼ
ﺗﺎ ﺁﻥ ﺑﺨﺎﺭ ﮔﯿﺞ ﮐﻪ ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ ﯼ ﺣﺮﯾﻖ ﻋﻄﺶ ﺑﻮﺩ ﺑﺮ ﭼﻤﻦ ﺧﻮﺍﺏ ﻣﯿﻨﺸﺴﺖ ...
ﭼﻪ ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ ﺑﻮﺩﯼ ﻭﻗﺘﯽ ﺩﺭﻭﻍ ﻣﯿﮕﻔﺘﯽ
ﭼﻪ ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ ﺑﻮﺩﯼ ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﭘﻠﮏ ﻫﺎﯼ ﺁﯾﻨﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ ﻣﯿﺒﺴﺘﯽ
ﻭ ﭼﻠﭽﺮﺍﻏﻬﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺳﺎﻗﻪ ﻫﺎﯼ ﺳﯿﻤﯽ ﻣﯿﭽﯿﺪﯼ
ﻭ ﺩﺭ ﺳﯿﺎﻫﯽ ﻇﺎﻟﻢ ﻣﺮﺍ ﺑﺴﻮﯼ ﭼﺮﺍﮔﺎﻩ ﻋﺸﻖ ﻣﯿﺒﺮﺩﯼ
ﺗﺎ ﺁﻥ ﺑﺨﺎﺭ ﮔﯿﺞ ﮐﻪ ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ ﯼ ﺣﺮﯾﻖ ﻋﻄﺶ ﺑﻮﺩ ﺑﺮ ﭼﻤﻦ ﺧﻮﺍﺏ ﻣﯿﻨﺸﺴﺖ ...
- ۱.۲k
- ۱۷ بهمن ۱۳۹۳
دیدگاه ها (۳)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
